✅ Թարմացված 2026

երեխայի մաշկային ցան怎么回事 - բժշկական ուղեցույց

երեխայի մաշկային ցան怎么回事
⚠ Կարևոր: Այս հոդվածը կրում է բացառապես տեղեկատվական բնույթ: Ախտորոշման և բուժման համար դիմիր որակավորված բժշկի:

Ի՞նչ է երեխայի մաշկային ցան怎么回事

Երեխայի մաշկային ցանը (դերմատիտ կամ էկզեմա) բորբոքային մաշկային հիվանդություն է, որը բնութագրվում է չորությամբ, կարմրությամբ և քորով։ Այն հաճախ հանդիպում է մանկական տարիքում (հատկապես 0-5 տարեկանների շրջանում) և կապված է իմունային համակարգի գերզգայուն ռեակցիայի, գենետիկ նախահակվածության կամ արտաքին գրգռիչների (ալերգեններ, քիմիական նյութեր) ազդեցության հետ։ Գիտական տվյալների համաձայն՝ մաշկային ցանի զարգացման մեջ կարևոր դեր ունի ֆիլագրինի սպիտակուցի անբավարար սինթեզը, ինչը խախտում է մաշկի պաշտպանական ֆունկցիան։ Հիվանդությունը կարող է ունենալ սեզոնային բնույթ՝ սրվելով ձմռանը՝ օդի չորության և ջերմաստիճանի տատանումների պատճառով:

Հիմնական բնութագրերը

ԲնութագիրՄանրամասներ
Տարիքային խմբերՀաճախ հանդիպում է 2 ամսականից մինչև 5 տարեկան երեխաների շրջանում, սակայն կարող է պահպանվել նաև դեռահասային տարիքում:
ԼոկալիզացիաԱռավել հաճախ ախտահարում է դեմքը (քթի և բերանի շրջան), ծալքերը (պարանոցի, արմունկների, ծնկների տակ), ձեռքերի և ոտքերի մատները:
Ժամանակակից դասակարգումԸստ ICPC-2 (Միջազգային դասակարգում)՝ մաշկային ցանը նշվում է որպես S87 (Ատոպիկ էկզեմա/դերմատիտ) կոդով:
Ժառանգական գործոնԵթե ծնողներից մեկը տառապում է ալերգիայով կամ ասթմայով, երեխայի մոտ ցանի զարգացման ռիսկը կազմում է 30-50%:
Քրոնիկություն70% դեպքերում հիվանդությունը անցնում է մինչև դեռահասային տարիքը, սակայն 10-20% դեպքերում կարող է պահպանվել ամբողջ կյանքի ընթացքում:
Սեզոնային կախվածությունՁմռանը սրվում է 60% դեպքերում՝ կապված օդի չորության և տաքացուցիչների օգտագործման հետ:

Ախտանիշներ

  • Կարմիր բծեր՝ մաշկի վրա հայտնվում են հստակ սահմանագծերով կարմիր կամ վարդագույն բծեր, որոնք կարող են լինել թե՛ հարթ, թե՛ ուռուցիկ:
  • Անտանելի քոր՝ երեխան հաճախ քորում է ախտահար տարածքները, ինչը կարող է հանգեցնել վարակման (հատկապես գիշերները քորը սրվում է):
  • Չորություն և թեփուկներ՝ մաշկը դառնում է չոր, կարող են ձևավորվել սպիտակ կամ դեղնավուն թեփուկներ, որոնք թափվում են:
  • Թացրած տարածքներ՝ բորբոքման ֆոնին կարող են ձևավորվել փոքրիկ բշիկներ, որոնք պատռվելիս ազատում են հեղուկ:
  • Հաստացում (լիխենիզացիա)՝ քրոնիկ ընթացքի դեպքում մաշկը հաստանում է, դառնում ավելի պինդ և խոր ծալքերով:
  • Շերտավորություն՝ ախտահար տարածքներում մաշկի գույնը կարող է փոփոխվել՝ դառնալով ավելի մուգ կամ, հակառակը, ավելի բաց:
  • Ցավոտ ճեղքեր՝ հատկապես արմունկների և ծնկների ծալքերում կարող են ձևավորվել ցավոտ ճեղքեր, որոնք դժվար են բուժվում:
  • Երկրորդային վարակ՝ քորելիս մաշկի վնասման հետևանքով կարող է զարգանալ բակտերիալ վարակ (օրինակ՝ ստաֆիլոկոկային):

Բուժման մեթոդներ

  • Հորմոնալ քսուքներ (գլյուկոկորտիկոիդներ)՝ օգտագործվում են սուր բորբոքումների դեպքում (օրինակ՝ Հիդրոկորտիզոն 1%, Ադվանտան): Կիրառվում են կարճ կուրսերով (5-7 օր)՝ բժշկի հսկողությամբ:
  • Հիդրատացնող միջոցներ՝ օրվա ընթացքում մաշկը պետք է խոնավացվի հատուկ քսուքներով (Բեպանտեն, Լոկոբեյզ Ռիպեա), որոնք վերականգնում են լիպիդային շերտը:
  • Հակահիստամինային դեղամիջոցներ՝ քորը մեղմելու համար նշանակվում են Ֆենիստիլ, Զիրտեկ կամ Սուպրաստին (տարիքի համապատասխան դոզայով):
  • Կալցինևրինի ինհիբիտորներ՝ ոչ հորմոնալ այլընտրանքային միջոցներ (օրինակ՝ Պրոտոպիկ, Էլիդել), որոնք օգտագործվում են երկարատև բուժման համար:
  • Ֆոտոթերապիա (Ուլտրամանուշակագույն ճառագայթում)՝ օգտագործվում է ծանր դեպքերում՝ բորբոքումները նվազեցնելու համար (միայն բժշկի նշանակմամբ):
  • Ժողովրդական միջոցներ՝
    • Ջրային լոգանքներ կամոմիլի կամ կենդանի եփուկով (հակաբորբոքային և հակաքոր ազդեցություն):
    • Կոկոսյան յուղ՝ բնական հիդրատացնող, որը կարելի է քսել գրգռված մաշկին (առանց ալերգիայի դեպքում):
    • Օվսի խյոց՝ լոգանքների համար (մեղմացնում է քորը և բորբոքումը):
  • Դիետա՝ ալերգեն սնունդից (կաթ, ձու, նուտ, շոկոլադ) հրաժարվելը կարող է նվազեցնել ցանի դրսևորումները (հատկապես եթե կա սննդային ալերգիայի պատմություն):

Կանխարգելում

  • Օդի խոնավեցում՝ տան մեջ խոնավության մակարդակը պետք է լինի 40-60% (օգտագործեք խոնավեցուցիչ սարքավորումներ):
  • Հիպոալերգեն կոսմետիկա՝ օգտագործեք մանկական օճախուր, շամպուն և լոգանքային միջոցներ՝ առանց հոտավետ նյութերի և պարաբենների (La Roche-Posay Lipikar, Avene Trixera):
  • Բնական հագուստ՝ նախընտրեք բամբակյա կամ լինեոն հագուստ՝ սինթետիկ նյութերից խուսափելով, որոնք գրգռում են մաշկը:
  • Ջերմաստիճանի հսկողություն՝ խուսափեք գերջերմացումից (տաք լոգանքներ, հագուստի շերտեր)՝ որպեսզի չսրվի քորը:
  • Ալերգենների բացառում՝ կատարեք ալերգոլոգիական թեստեր և հեռացրեք հնարավոր գրգռիչները (փոշի, կենդանիների մազ, ծաղկափոշի):
  • Կրծքով կերակրում՝ եթե հնարավոր է, պահպանեք կրծքով կերակրումը մինչև 6 ամիս՝ նվազեցնելու ալերգիկ ռեակցիաների ռիսկը:

Երբ դիմել բժշկի

Անհապաղ դիմիր բժշկի եթե՝

  • Ցանի հետ միասին երեխայի մոտ բարձրացել է ջերմությունը (38°C-ից բարձր), ինչը կարող է վկայել վարակի մասին:
  • Ախտահարած տարածքներից դուրս է գալիս դեղնավուն կամ կանաչավուն հեղուկ՝ բակտերիալ վարակի նշան:
  • Երեխան գանգատվում է ուժեղ ցավից կամ մաշկը դառնում է շագանակագույն-մանուշակագույն (նեկրոզի կամ ծանր բորբոքումների ռիսկ):
  • Ցանը չի անցնում 7 օրվա ընթացքում՝ չնայած տնային բուժմանը, կամ վատանում է վիճակը:

Հաճախ տրվող հարցեր

Հարց՞ է, թե մաշկային ցանը վարակիչ է: