✅ Թարմացված 2026

ալերգիայի ախտորոշում - բժշկական ուղեցույց

ալերգիայի ախտորոշում
⚠ Կարևոր: Այս հոդվածը կրում է բացառապես տեղեկատվական բնույթ: Ախտորոշման և բուժման համար դիմիր որակավորված բժշկի:

Ի՞նչ է ալերգիայի ախտորոշում՝ գիտական մոտեցումով

Ալերգիայի ախտորոշումը բժշկական գործընթաց է, որը ներառում է օրգանիզմի աննորմալ իմունային պատասխանը որոշակի ալերգենների (սննդամթերք, փոշի, ծաղկափոշի, դեղորայք և այլն) նկատմամբ հայտնաբերելը։ Ախտորոշումը հիմնված է IgE հակամարմինների մակարդակի չափման, մաշկային թեստերի (prick-test), պրովոկացիոն թեստերի և լաբորատոր հետազոտությունների (օրինակ՝ ImmunoCAP) վրա։ Համաձայն WHO-ի տվյալների՝ ալերգիաները համարվում են 21-րդ դարի էպիդեմիա՝ տևական բորբոքային ռեակցիաներով։ Ճշգրիտ ախտորոշումը թույլ է տալիս տարբերել ալերգիան ոչ ալերգիկ հիպերսենսիտիվությունից (օրինակ՝ հիստամինային անտոլերանտություն)։

Հիմնական բնութագրերը

ԲնութագիրՄանրամասներ
Իմունոլոգիական մեխանիզմIgE-ի գերպրոդուկցիա՝ մաստոցիտների և բազոֆիլների ակտիվացման հետ միասին, ինչը հանգեցնում է հիստամինի և լեյկոտրիենների ազատման։
Հիմնական ալերգեններԾաղկափոշի (80% դեպքերում), տնային փոշի տզեր (Dermatophagoides pteronyssinus), սննդամթերք (կաթ, ձու, ընկույզ), դեղորայք (պենիցիլին), թունավոր միջատների խայթոցներ։
Ընթացիկ ախտորոշիչ ստանդարտներEAACI (European Academy of Allergy and Clinical Immunology) և AAAAI (American Academy of Allergy, Asthma & Immunology) ուղեցույցներ՝ հիմնված էվիդենցիայի վրա։
ԺամկետներՄաշկային թեստերը արդյունք են տալիս 15-20 րոպեի ընթացքում, իսկ արյան թեստերը (IgE)՝ 1-3 օր։ Պրովոկացիոն թեստերը պահանջում են հսկողություն 2-6 ժամ։
Խաչաձև ռեակցիաներՕրինակ՝ բիրկենի ծաղկափոշու ալերգիան կարող է առաջացնել խնձորի, գազարի կամ լոզի նկատմամբ ռեակցիա (Oral Allergy Syndrome)։
ԷպիդեմիոլոգիաՀայաստանում ալերգիկ ռինիտի տարածվածությունը կազմում է մոտ 25-30%, իսկ մանկական ասթմանը՝ 5-10% (ԱՇՏ տվյալներ, 2023)։

Ախտանիշներ

  • Մաշկային ռեակցիաներ՝ քոր, կարմրություն, ուռուցիկ ցան (urticaria), էկզեմա (ատոպիկ դերմատիտ)։ Կարող է զարգանալ անգիոեդեմա՝ դեմքի, շրթունքների կամ կոկորդի այտուցով։
  • Շնչառական համակարգ՝ ալերգիկ ռինիտ (հախճապուկի, քթի խցանում), ասթմատիկ նոպա (հևոց, խռխռոց), քրոնիկ հևոց։ Բարդացմամբ կարող է զարգանալ անաֆիլակսիա (կոկորդի այտուց)։
  • ՝ ալերգիկ կոնյունկտիվիտ (քոր, կարմրություն, արցունքահոսություն), լուսավախություն։ Հաճախ զուգակցվում է ռինիտի հետ («ալերգիկ ռինոկոնյունկտիվիտ»)։
  • Մարսողության համակարգ՝ սրտխառնոց, փսխում, փորլուծություն (սննդային ալերգիաներ), որովայնացավ (օրինակ՝ կաթնային սպիտակուցի ալերգիա)։
  • Համակարգային ռեակցիա (անաֆիլակսիա)՝ արյան ճնշման անկում, գունատություն, գիտակցության կորուստ, շոկ։ Պահանջում է անհապաղ ադրենալին ներարկում։
  • Հոգեկան ախտանիշներ՝ քրոնիկ հյուծում, անքունություն, տրամադրության տատանումներ (հատկապես երկարատև ալերգիաների դեպքում)։
  • Հետճառագայթային ռեակցիաներ՝ ալերգենի հետ շփումից 6-12 ժամ անց (օրինակ՝ դեղորայքային ցան)։
  • Մանկական հատուկ նշաններ՝ «ալերգիկ ողկույզ» (ատոպիկ դերմատիտ + ասթմա + ալերգիկ ռինիտ)։

Բուժման մեթոդներ

  • Ալերգենից խուսափում՝ հիմնական մեթոդ։ Օրինակ՝ հիպոալերգեն դիետա, տնային փոշու տզերի դեմ պայքար (հատուկ ծածկոցներ, օդափոխիչներ)։
  • Հակահիստամինային դեղամիջոցներ՝ ցետիրիզին, լորատադին, ֆեքսոֆենադին (2-րդ սերունդ՝ քնաբեր ազդեցության բացակայությամբ)։ Մանկական դոզավորումը՝ ըստ քաշի։
  • Գլյուկոկորտիկոստերոիդներ՝ տեղային (քթի սպրեյներ, աչքի կաթիլներ, քսուքներ) կամ համակարգային (պրեդնիզոլոն՝ ծանր դեպքերում)։
  • Լեյկոտրիենների ընկալիչների պաշարիչներ՝ մոնտելուկաստ (ասթմայի և ալերգիկ ռինիտի բուժման համար)։
  • Իմունոթերապիա (ալերգեն-սպեցիֆիկ)՝ երկարատև (3-5 տարի) ենթամաշկային կամ ենթալեզվային ներարկումներ՝ իմունիտետի «սովորում»։ Էֆեկտիվությունը հասնում է 80-90%։
  • Ադրենալին (էպինեֆրին) ավտոինյեկտոր՝ անաֆիլակսիայի դեպքում (EpiPen)։ Պետք է ունենալ ալերգիկների մոտ։
  • Ժողովրդական միջոցներ (համալրող)՝
    • Քուրցում (նետր)՝ հակաբորբոքային ազդեցությամբ (թեյի տեսքով)։
    • Մեղր՝ տեղական ալերգենների նկատմամբ տոլերանտության զարգացման համար (ՃԱՆԱՉԱՓՈՒԹՅՈՒՆ ՄԵԹՈԴԸ, պահանջում է բժշկի հսկողություն)։
    • Կենդանի յուղ՝ էկզեմայի դեպքում (հակացանային ազդեցություն)։
    Նշում՝ ժողովրդական միջոցները չեն փոխարինում դեղորայքային բուժումը։

Կանխարգելում

  • Կրծքով կերակրում՝ մինչև 6 ամիս (նվազեցնում է սննդային ալերգիաների ռիսկը 30-50%ով)։
  • Հիպոալերգեն կյանք՝ փափուկ խաղալիքների սահմանափակում, գորգերի հեռացում, տան մաքրություն (HEPA ֆիլտրով փոշեկուլներ)։
  • Ծխախոտի ծխից խուսափում՝ պասիվ ծխելը բարձրացնում է ալերգիկ ռինիտի և ասթմայի ռիսկը։
  • Իմունիզացիա՝ վարակիչ հիվանդությունների (գրիպ, կոկլյուշ) դեմ պատվաստումներ՝ երկրորդային բարդությունների կանխարգելում։
  • Պրեբիոտիկներ և պրոբիոտիկներ՝ միկրոբիոմի հավասարակշռության պահպանում (օրինակ՝ Lactobacillus rhamnosus
  • Ջերմաստիճանի և խոնավության հսկողություն՝ տնային տզերի և բորբոսների աճի կանխում (խոնավությունը պետք է լինի 30-50%։

Երբ դիմել բժշկի

Անհապաղ դիմիր բժշկի եթե՝

  • Դիտվում է կոկորդի այտուց կամ շնչառական դժվարություններ (անաֆիլակսիայի նշան)։
  • Ալերգիկ ռեակցիան ուղեկցվում է սրտխառնոցով, փսխումով կամ գունատությամբ (համակարգային ռեակց